د سرکار ریاض احمد ګوهر شــاهي فرمودات
درې حصې د ظاهري علم دي، او یوه حصه د باطن د علم ده۔
د ظاهري علم د ترلاسه کولو لپاره باید یو موسی او د باطني علم د ترلاسه کولو لپاره باید یو خضر وموندل شي.
هغه غږ چې د جبرائیل د ملګرتیا پرته راشي، هغه ته الهام او هغه علم چې د جبرائیل له حضور پرته راشي هغه ته صحیفه او حدیثِ قدسي ویل کېږي.
او د جبرائیل سره چې یو علم راشي هغه ته قرآن ویل کېږي، که هغه ظاهري علم وي یا باطني علم! که هغه ته توارت وایې، یا زبور یا انجیل.
که د علماؤ څخه غلطیانې ترسره شي، پر هغې د سیاست د نوم په ایښودلو سره ځانونه تیر باسي.
که د ولیانو څخه کومه غلطي ترسره شي، هغې ته د حکمت د نوم په ورکولو، نظر انداز کېږي.
البته د نبیانو د غلطۍ تر نامه لاندې کومه قانوني ماده نشته
د انسان لطایف د هماغه روحاني عمل څخه ځواک ترلاسه کوي په کوم روحاني عمل کې چې هغه بوخت وي. او هغه څوک چې په هیڅ ډول روحاني عمل کې بوخت ندې، د دې انسان روحونه غیر فعال او بې حسه دي. او هر څوک چې د هرې ممکنې لارې په وسیله د الله نوم په دې روحونو کې دننه کړي بیا د هغه مشغله، ذکرِ سلطاني (هر ګړۍ د الله په یاد کې) او عشقِ الٰہي ده.
همدې ته په اشاره علامه اقبال وویل:
اگر ہو عشق تو کفر بھی ہے مسلمانی
که وي عشق نو کفر هم مسلماني ده
سچل سائیں وویل:
بن عشق ِدلبر کے سچل، کیا کفر ہے کیا اسلام ہے
د دلبر د عشق نه ماسوا سچل ، څه کفر دی څه اسلام دی
سلطان باهو وویل:
جتھے عشق پہنچاوے، ایمان نوں وی خبر نہ کائی
کوم ځای ته چې دی عشق رسوي ، ايمان د هغی څخه بی خبره دی
داسې خلک که په کوم مذهب کې وي یا کوم مذهب ته ولیږل شي، د دوی له برکته پر هغې ځمکه د الله د رحمت باران وریږي.
که هغه بابا فريد وي نو هندوان او سیکان د هغه په دُرشل کې! که بابا ګرونانک وي نو مسلمانان او عیسویان هم د هغه در ته ځان رسوي.
د ژباړې معلومات
دا ژباړه د ټولنې پر بنسټ ولاړه ده او دقت او د اصلي متن سره مطابقت یقیني کولو لپاره تایید ته اړتیا لري.