د سرکار ریاض احمد ګوهـر شاهـي عـالم انسانیت تـه انـقلابـي پیـغام
مسلمان وایي چې: (زه د ټولو څخه اعلا یم)، حال دا چې یهودي وایي: (زما مقام د مسلمان څخه هم لوړ دی)، او عیسائې وایي: (زه د دې دواړو څخه، بلکه د ټولو مذهبونو څخه غوره یم ځکه چې زه د الله د زوی امت یم.)
مګر سرکار ریاض احمد ګوهر شاهي فرمایي: د ټولو څخه غوره او لوړ هغه څوک دی، د چا په زړه کې چې د الله مینه وي حتی که هغه د یو خاص مذهب پورې ربط هم ونلري!
د ژبې سره د هغه ذکر او صلوات د هغه د اطاعت او فرمانبردارۍ ثبوت دی، البته قلبي ذکر د الله د مینې او رابطې وسیله ده.
د بامرتبه تصدیق او نقال زندیق دی. د نبوت په دروغو دعوا کوونکې كافر دی. البته په دروغو د ولایت دعوا کوونکې کفر ته نږدې دی. ولي دوست ته ویل کېږي او د دوست د یو بل سره لیدل او خبرې کول ضروري دي. حضور پاک ﷺ هم یو ځلې صحابه ؤ ته ویلي و چې ځینې کارونه یوازې زما د عملي کولو دي او ستاسو لپاره نه دي.
د هر لمونځ کوونکي همدا دعا وي: ای الله، ماته د هغو خلکو مستقیمه لار راوښایه پر چا باندې چې ستا انعام شوی. البته حقیقي لمونځ هغه لمونځ ته ویل کېږي کله چې روح بیت المعمور ته لاړ شي او هلته لمونځ ترسره کړي. حقیقي لمونځ د مرګ څخه وروسته هم دوام لري. لکه څنګه چې د معراج په شپه، په بیت المقدس کې د ټولو نبیانو روحونو لمونځ کړې وه. البته تر هاغه وخت پوري چې د رب دیدار نوي ترسره شوی، د شریعت اتباع ضروري ده. په داسې حال کې چې د ناراسته او ګنهګاره خلکو لپاره هم الله یو نعم البدل برابر کړې دی. د الله د نوم قلبي ذکر هم هر وخت د ظاهري عبادت او ګناهونو کفاره کوي او یو وخت به له ده څخه د الله محب او روښان ضميره شخصیت جوړوي.
"کله چې ستاسو لمونڅونه قضا شي نو د الله ذکر وکړۍ، په ولاړه، په ناسته،
حتی کله چې تاسو ډډه بدلوۍ" (القران)
د ولیانو قرب، نسبت، نظر او دعا هم د ګنهګارانو قسمت روښانه کوي او دوزخ څخه یې ژغوري. لکه څنګه چې حضور پاک ﷺ د امت د ګنهګارانو د بخښنې لپاره حضرت اویس قرني ته د دعا په خاطر صحابه استولي و. سخاوت، ریاضت او د شهادت سره هم د ګناهونو کفاره او بخښنه کیدلې شي.
عاجزي، توبه ویستل او ژړا فریاد هم رب خوښوي. د کومو عملونو له امله چې د نصوح په ډؤل د کفنونو غل او د مړې شوې ښځو بې حرمتي کوونکې و بخښل شو. (القرآن)
یوه ورځ عیسی د شیطان څخه وپوښتل، ستا ترټولو غوره دوست څوک دی؟ هغه وویل: کنجوسه عابد. چې هغه څنګه؟ د هغه کنجوسي د هغه عبادت ضایع کوي. بیا یې وپوښتل چې ستا ترټولو لوی دښمن څوک دی؟ هغه وویل: ګنهګار سخي. چې هغه څنګه؟ د هغه سخاوت د هغه ګناهونه سوځوي.
د خدای بندګانو او د خدای مخلوق سره مینه کوونکي او پر هغوی پام کوونکي، د حق ملاتړ کوونکي او انصاف کوونکي خلک هم د رب د نظرِ کرم قابل ګرځي.
علامه اقبال د دریم یا څلورم صنف شاګرد و، کله چې د مكتب څخه راستون شو، نو یوه سپۍ د ده ترشا راغله، تاسو چې په پوړو وختلئ، نو سپۍ په بې حسۍ ورکتل. فکر یې وکړ چې شاید وږې به وي. د هغه پلار یوه پراټه د هغه لپاره پرېښودلې وه. تاسو نیمه پراټه سپۍ ته واچوله. سپئ هغه فوراً وخوړله او بیا یې په بې حسۍ سره کتل پیل کړل. تاسو پاتې نیمه هم هغی ته واچوله او پخپله یې ټوله ورځ په ولږه تیره کړه. شپې ته د هغه والد ته بشارت ورکړل شو چې ستا د زوی عمل زما خوښ شو او هغه منظورِ نظر شوی دی.
کله چې سبکتګین د هوسۍ بچې د ځنګل څخه راپورته کړ او را روان شو، نو ویې لیدل چې د هغه د اس پسې هوسۍ هم منډې وهلې. سبکتګین ودرید، ویې لیدل چې هوسۍ هم ودریدله او مخ یې آسمان ته پورته کړ. سبکتګین ولیدله چې په دې وخت کې د هغې اوښکې روانې وې او له همدې امله سبکتګین بچې آزاده کړ. له دې پیښې وروسته سبکتګین باندې دومره زیات د الله کرم وشو چې د رب د نوم په اوریدلو به اکثراً په ژړا کیده.
مولانای روم وایي چې:
یک زمانہ صحبت ِ با اولیاء بہتراست صد سالہ طاعت بے ریا
یوه ګړۍ د ولیانو صحبت د سلو کلونو د بې ریا عبادت څخه غوره دی
حدیث قدسي: زه د هغه ژبه جوړیږم د کومې په وسیله چې هغه خبرې کوي، د هغه لاسونه جوړیږم د کوم په وسیله چې هغه نیول کوي
ابوذرغفاري: د محشر په ورځ به خلک د یو ولي د پیژندلو وروسته وایي، ای الله! ما هغه ته اودس کړې و، ځواب به راشي، دا وبخښئ! دویم به وایي: ای الله ما ده ته کالي وراغوستلي وه یا ډوډۍ مې پرې خوړلې وه. ځواب به راشي، دا هم وبخښل شو. په دې ډؤل به بې شمېره خلک د دوی په وسیله وبخښل شي.
حدیث قدسی: که هر چا زما د ولي سره دښمني وکړه، زه د هغوی خلاف د جنګ اعلان کوم. د الله جنګ د یوې ورځې سر پرې کول نه دي بلکه د هغوی ایمان پرې کیږي چې له امله به یې داسې مجرمین په دوزخ کې د تل لپاره رنځ وړي. لکه بلیم باعور چې یو ډیر لوی عالم او عابد و، خو د موسی سره د دښمنۍ له امله دوزخ ته ولیږل شو.
خلک وایي: رب د عبادت سره ترلاسه کېږي. مونږ وایوو: رب د زړه له لارې ترلاسه کېږي. عبادت د زړه صفا کولو وسیله ده، که د عبادت سره زړه پاک نه شو نو تاسو د رب څخه ډیر لرې یاست. حدیث: (نه عملونو ته ګورم نه شکلونو ته، بلکه نیتونو او قلبونو ته ګورم.) البته د عبادت سره جنت ترلاسه کېږي مګر جنت هم د رب څخه ډیر لرې دی. د باطن علم یوازې د هاغو خلکو لپاره دی څوک چې د حورو او جنت د پروا
کولو پرته، رب سره مینه، د هغه قرب او وصال غواړي.
بیا د کهف د سورت په قول: الله هغوی د کوم ولي مرشد سره معرفي کوي.
کله چې الله تعالی له کوم بنده څخه د کومې ادا په خاطر مهربانه شي، نو هغه ته ډیر په مینه ګوري. د هغه په مینې سره کتل هم د بنده ګناهونه سوځوي. د هغه سره ناست خلک هم د (نظرِ رحمت) په لمن کې راځي. کله چې د رب دوستان اصحاب کهف ویده یا په مراقبه کې پاتې شول، الله به هغوی ته په مینه کتل له همدې امله د هغوی سپې به د حضرت قطمیر په څیره کې جنت ته ځي. کله چې شیخ فریدؒ د الله په نظرِ رحمت کې راغې، له هغه سره ناست شپون هم ونازول شو.
کله چې الله د ابوالحسن په کومه ادا مهربانه شو نو د همکلامۍ لړۍ پیل شوه. یوه ورځ یې هغه ته وویل: ای ابوالحسنه که ستا په هکله خلکو ته ووایم، تا به خلک په کاڼو ویشتلو هلاک کړي. هغه ځواب ورکړ: که زه ستا په هکله خلکو ته ووایم چې ته څومره مهربانه یې نو هیڅوک به تا ته سجده ونکړي، رب وویل: داسې وکړه ته هم څه شې مه وایه، او زه به هم ورڅخه تیر شم.
کله چې په دریم ځل زید د شرابو په جرم کې راوړل شو، صحابه ؤ وویل: پر هغه دې لعنت وي هرځلې په همدې جرم نیول کېږي. حضور پاک ﷺ هغوی ته په ځواب کې وفرمایل: لعنت پرې مه وایئ ،د الله او د هغه حبيب سره مینه هم لري، څوک چې د الله او رسول سره مینه ولري دوزخ ته نه شي تللی. له شک پرته الله د ټول مخلوق سره مینه کوي او د ټولو مخلوقاتو خیال ساتي، معذوره چینجي ته په کاڼي کې رزق ورکوي مګر په کوم ډؤل چې نافرمان اولاد ته سزا، او عاق کېږي په همدې ډؤل سرکشانو او ګستاخانو لپاره هغه په قهار بدلیږي.
یقین وکړه رب غواړي چې تا سره هم ملاقات وکړي خو ته بې خبره، لاپروا او یا بدبخته یې. کوم شي ته چې خلک ګوري هغه هره ورځ په صابون وینځې، هره ورځ کریم پرې وهې او خط جوړوې، او کوم شی چې رب غواړي ویې ګوري، آیا تا کله هم هغه وینځلې دی؟
حدیث: د هر شي د وینځلو لپاره یوه نه یوه وسیله شته ده البته د زړونو د وینځلو لپاره د الله د ذکر وسیله شتون لري.
پاکه مینه زړه سره تړاو لري، پر ژبه دI Love You ویوونکي مکاره وي. مینه ښودلې نه شي...بلکه پخپل سر راځي، هر شی چې زړه ته راښکته شي، په هغې مینه راځي. زړه ته د رب د راښکته کولو لپاره تصور، قلبي ذکر او د اولیا الله وسیلې شتون لري.
یوازې د موټر انجن نه شي کولې تا خپل هدف ته ورسوي، تر څو د هغه سره نورې پرزې لکه شترنګ، ټایر او داسې نورې نه وي. په همدې ډؤل لمونځ هم د تزکیه نفس او تصفیه قلب پرته نیمګړې دی. که د دې لوازماتو پرته لمونځ هرڅه وي…او بیا جنت ته ورتګ، نو بیا ته نورو ته کافر، مرتد او دوزخي ولې وایې حال دا چې هغوی هم لمونځ کوي. فرق یې دا دې چې څوک د عیسی په خر سپور دی او څوک د دجال په خر، یعنی د دواړو سینه توره تیاره ده. د دوی ترمنځ توپیر یوازې د عقیدې دی، په داسې حال کې چې عقیدې په همدې دنیا کې پاتې کېږي او روحونه به پورته نړۍ ته ولاړې شي.
په خوله لمونځ او په زړه خرافات لکه حرص او حسد، دې ته د صورت لمونځ ویل کېږي. عام خلک په همدې خوشحالۍ کې مبتلا وي او هر وخت د مذهبي تفرقو ښکار کېږي. دوی چې کله په خپله فرقه کې تبلیغ کوي له هغی څخه فتنه راپورته کېږي. که فرض وکړو، تا لس یا پنځلس کاله په کومه فرقه کې عبادت ترسره کړ او بیا ته کومه بلې فرقې سره په دې فکر چې صحیح به وي یوځای شوې. مطلب یې دا شو چې ستا اولنۍ فرقه باطله وه، د باطل عبادت خو هیڅکله هم نه قبلیږي، یعنی تا د لس، پنځلس کلونو لمونځونه پخپله دروغ ثابت کړل. امکان دې ولري چې دا نوې فرقه هم باطله وي! بیا مخکیني عبادتونه هم لاړل او وروستي هم، لکه د ژرندې د غوایي په څېر چې سترګې یې پرې خلاصې کړې نو پر هماغه ځای ولاړ وه . د ژوند له برباد کولو څخه به دا غوره وه چې کومه کامل دې لټولې و.
د ژباړې معلومات
دا ژباړه د ټولنې پر بنسټ ولاړه ده او دقت او د اصلي متن سره مطابقت یقیني کولو لپاره تایید ته اړتیا لري.